تجهیزات پسیو شبکه

معرفی تجهیزات پسیو شبکه

به تمامی تجهیزاتی که امکان اتصال و تبادل اطلاعات در شبکه را به وجود می آورند تجهیزات شبکه گفته می شود که با نام سخت افزار شبکه نیز شناخته می شوند. این تجهیزات در دو نوع پسیو و اکتیو دسته بندی می شوند.

تجهیزات پسیو شبکه زیر ساخت شبکه را شکل می دهند و در افزایش کیفیت و بهره وری شبکه نقش بسیار مهمی را ایفا می کنند. این تجهیزات تاثیر مستقیمی بر روی اطلاعات شبکه نمی گذارند ولی برای افزایش سرعت، ماندگاری و امکان توسعه شبکه اهمیت بسیاری دارند. از آن جایی که اطلاعات در گستره شبکه به کمک تجهیزاتی مثل کابل مسی، فیبر نوری و پچ کورد انتقال داده می شوند، انتخاب درست و مناسب هر کدام از این تجهیزات پسیو می تواند در سرعت شبکه و پهنای باند تحت پوشش تاثیرات فراوانی داشته باشد. از سوی دیگر استفاده از تجهیزاتی که نظم خاصی به شبکه می دهد، امکان عیب یابی شبکه و توسعه آن را به شکل راحت تری فراهم می کند.

خدمات مرتبط

خدمات مرتبط با تجهیزات پسیو شبکه در کاوش ارتباطات جم به طور خلاصه عبارتند از:

بررسی انواع تجهیزات پسیو شبکه

کابل: کابل از اصلی ترین تجهیزات پسیو شبکه است که در دو جنس مسی و فیبر تولید و توزیع می شود.

کابل های مسی (Copper Cable) کابل های جفت جفت پیچ خورده بدون محافظ هستند که به آن ها کابل Catx نیز گفته می شود. این کابل ها ارزان تر از فیبر بوده و سریعتر راه اندازی می شوند. آن ها به الزامات اتصال دقیق کابل های فیبر احتیاج ندارند و هر کس که در سطح پایه مهارت داشته باشد می تواند آن ها را نصب کند. این نوع از کابل ها برای اتصال رایانه، لپ تاپ، چاپگر و… به سوئیچ شبکه بسیار مورد استفاده قرار می گیرند. به علاوه برای اتصال سوئیچ ها به هم و گاهی ارتباط دو ساختمان و یا دو بخش جداگانه نیز از کابل های مسی استفاده می شود. این کابل ها محدودیت فاصله دارند. در واقع زمانی که فاصله تجهزات شبکه از صد متر کمتر باشد، استفاده از کابل شبکه مسی موثر است چرا که آن ها تنها تا 90 متر می توانند عملکردی بدون افت داشته باشند و پس از آن باید سیگنال ها را با استفاده از یک سوئیچ دیگر یا یک تکرار کننده افزایش داد.

بر خلاف کابل های مسی که داده ها را از طریق سیگنال های الکتریکی منتقل می کنند، کابل های فیبر داده ها را با استفاده از سیگنال های نوری (نور) منتقل می کنند که از طریق یک هسته باریک فیبر، که ماده ای رسانا نیست، منتشر می شود. بنابراین این نوع کابل ها محدودیت فاصله نیز نخواهند داشت.

پچ کورد: پچ کورد برای برقراری ارتباط بین اجزای مختلف شبکه، مثل اتصال بین سوئیچ و پچ پنل و همچنین اتصال بین کامپیوتر و پریز شبکه به کار گرفته می شود. پچ کوردها نیز همانند کابل ها در دو نوع مسی و فیبر تولید می شوند اما عموما طول کمتری نسبت به کابل ها دارند. در واقع تفاوت اصلی آن ها با کابل در این است که هنگام تولید پچ کورد مقدار معینی از کابل را برش زده و به دو سر آن کانکتور یا سوکت شبکه RJ45 متصل می کنند. در نتیجه می توان پچ کوردها را زیر مجموعه ای از کابل های اترنت به شمار آورد.

کیستون و پچ پنل: کیستون (Keystone) یا پریز شبکه یکی از پر مصرف ترین انواع تجهیزات پسیو است. همانطور که هر اتصال کابلی نیاز به یک سیستم نر و مادگی دارد، در شبکه سوکت کابل نقش نری (Male) و کیستون نقش مادگی (Female)  را ایفا کرده و اتصال بین تجهیزات را برقرار می‌کند. کیستون ها به دسته های مختلفی نظیر Cat5, Cat5e, Cat6 ,Cat6A, Cat7, Cat7A, Cat8  تقسیم شده و با دو نوع بدنه فلزی و پلاستیکی تولید می شوند.

پچ پنل نیز کاربردی مشابه کیستون دارد. این قطعه مانند یک تابلوی ایستا که تنها وظیفه آن، کمک کردن به انتقال آسان داده‌ها است، عمل کرده و اتصال دستگاه‌های مختلف به سرورهای مرکزی را آسان‌تر می‌کند. اگر از این سخت افزار استفاده نکنیم، باید کابل اترنت (LAN) را مستقیما از دستگاه، به سرور اصلی وصل کنیم که این کار هم هزینه پروژه را افزایش می دهد و هم باعث شلختگی شبکه می‌شود.

رک: رک یا همان کابینت فلزی به عنوان محافظ و نگهدارنده اجزای پسیو و اکتیو شبکه عمل می کند. رک ها دارای انواع مختلفی نظیر رک سوئیچینگ (با عمق کم) و رک های سرور (با عمق 90 و 100 سانتیمتر) هستند. واحد اندازه گیری ارتفاع در رک یونیت (Unit) است که برابر با 1.75 اینچ یا همان 4.445 سانتیمتر است.

ترانک و داکت: این تجهیزات محفظه هایی از جنس پلاستیک هستند که مثل کانالی برای عبور انواع مختلف کابل استفاده می شوند. هدف استفاده از ترانک و داکت پیشگیری از بهم ریختگی و افزایش نظم در محیط است. این دو ابزار تقریبا کارآیی مشابهی دارند و تنها فرق بین آن ها در ابعاد و پهنای متفاوتشان است.